Cicho tu.
Wiem.
Jednak przyznaję szczerze, że nie mam bardzo czasu usiąść spokojnie i coś napisać. Jestem typem człowieka poukładanego, zaplanowanego i uporządkowanego do granic. Nie znajdziesz u mnie spontana, wszystko jest dokładnie przemyślane. Dlatego dawno nic nie pisałam. Córa weszła w etap 'a dlacego' o czym wspomniałam poprzednim razem. I calutki dzień jestem skazana na odpowiadanie na coraz to dociekliwsze pytania. Np.:
'a dlacego konik morski nazywa się morski, skoro bardziej podobny jest do dinozałra, dlacego mamusiu? ' No. Wiecie może dlaczego? ;)
Niektóre pytania brzmią wręcz śmiesznie patrząc z perspektywy dorosłego. Tak jak dziś wieczorem, ja kąpałam Isię, a mąż kończył przy balkonie poprawiać fugę. I Isia woła tatę, czy już idzie do niej. Odpowiadam, że za chwilę przyjdzie, żeby się nie martwiła. No co Isia pełna powagi pyta
'a dlacego nie mam martwić się?' No. Dlacego? ;)
Poza tym sobie jeździmy na rowerze, zwiedzamy okolicę i oddajemy leniuchowaniu na kocykach. Fajnie tak móc wyjść przed dom, rozłożyć koc i leżeć, podziwiać chmury i obserwować jak zmieniają się ich kształty -
o pac mamusiu tamta wygląda jak muniek, o a ta jak jabko, a następna jak słonik. Isia dalej snuje plany co będzie gdy. Tylko teraz skupia się nad tym co będzie gdy zostanie zwierzakiem. I np. ostatnio na topie są bociany
'A gdy będę bocianem to będę latać na niebie tak łysoko, łysoko!'
W zależności od tego jaką książkę czytamy/ogladamy to Isia może być - tyglysem, kacką, żabą, misiem, koniem, psem, rybą -
a jak będę lyba to będę pływać w rzece tak bęboko!
Trwa fascynacja dinozaurami i stworami morskimi - wieloryby, foki, koniki morskie, żółwie i ryby ciągle w centrum uwagi. Tak jak książka o zwierzętach - 'świat zwierząt' przeznaczona dla dzieci w wieku 7-12lat ;)
No i dalej trwamy w fazach buntu. Nie wiem czy to jeszcze 2latka czy już 3latka. W każdym razie są dni, że mam ochotę wysłać dziecię w kosmos. Niestety nie stać mnie na bilet lotniczy więc przywdziewam na twarz kolejny uśmiech i awanturę o obrane jabłko(bo miało być ze skórką!) puszczam w niepamięć ;)
Poza tym w weekend podjęliśmy pewną decyzję z mężem. Jednak póki co nic nie zdradzę, a proszę o kciuki. Za jakiś czas na pewno opowiem o co chodzi.
Na koniec zostawię Was z dwiema scenkami.
***
Wczorajszy wieczór. Zmywam naczynia, Isia bawi się w samolot sitkiem do mielenia mięsa.
Co i rusz proszę, żeby to zostawiła, bo nie służy do zabawy, albo spadnie na podłogę itp. itd.
Niedługo czekałam, sitko spadło prosto na dużego palucha. Krzyk, płacz i zawodzenie. Od razu wyszedł siniak. Całowanie i tulenie. Kiedy Isia przestała płakać mówię, ze prosiłam ją wcześniej o zostawienie sitka, a że mnie nie posłuchała to ma teraz nauczkę. Na co mi córa wystawia rękę(tak jak wtedy gdy coś dostaje) i pyta
" no gdzie, gdzie mam tą naucke?" Wymieniliśmy porozumiewawcze spojrzenia z mężem po czym oboje wpadliśmy w śmiech :D
***
jedna z typowych rozmów ostatnio
a dlacego te bańki stoją w łazience?
bo je myłam.
a dlacego je myłaś?
bo się ubrudziły na dworze
a dlacego się ubrudziły?
bo się piana wylała i były całe uklejone
a dlacego sie piana wylała?
hmm bo się jej za dużo zrobiło
a dlacego za dużo?
bo za bardzo potrząsałaś
a dlacego za bardzo potrząsałam?
yyyyy nie wiem córko dlaczego
a dlacego nie wiesz?
lol :D
życząc miłego wieczoru
Mooonik :)
